میانه ، پایتخت ورزشی ایران

جناب رستمی غرض ورزی شمادرموردکتاب پایتخت ورزشی ایران خیلی زیاداست وبایستی کمی باانصاف وعدل نگاه کنیم.شهرجنوبی ایران مسجدسلیمان پایتخت ورزشی وتمدن صنعتی نوین ایران هست.بعدشهرهای دیگرجنوب ازاهوازگرفته تاآبادان وبوشهروبندرعباس.می توانستیدنام کتاب راشهرورزشی دردیارآذربایجان بگذراید.نه عمومیت به کل یک کشوربدهید.______________________________________________اخیرا کامنتی خصوصی در یکی از پست های وبلاگ گذاشته شده بود با نام مریم ، از آن جایی که دسترسی نداشتم در جایی جوابشان را بدهم . در اینجا جواب می دهم ؛ خانم مریم ای کاش شما این کتاب را می خواندید و یا حداقل اطلاعاتی در خصوص سابقه ی ورزشی میانه به دست می آوردید . میانه در پنجاه سال اخیر سابقه ی ورزشی منحصر به فرد ی داشته که تقریبا هیج شهری را در کل ایران یارای رقابت با این شهر قهرمانان نیست . البته تهران را به عنوان ( پایتخت کشور) باید مستثنی کرد . از ورزشکاران صاحب نام میانه ای در طول ۸ سال قبل از انقلاب و در چهل سال بعد از انقلاب در تمامی المپیک های جهانی حداقل یک تا سه نماینده حضور داشته اند ، یعنی در پنجاه سال اخیر هر المپیکی برگزار شده ( بعیر از دو المپیک که ایران تحریم کرد ) در رشته های؛ دوچرخه سواری، کشتی ، وزنه برداری، تکواندو، مشت زنی ، والیبال ، شنا و ... ورزشکار میانه ای در آن عرصه بین المللی حضور نداشته باشد و حداقل در ۴ پارا المپیک بین المللی ورزشکار میانه ای حضور فعال داشته است و لقب قوی ترین مرد جهان را چندین سال کاظم رجبی به خودش اختصاص داد، روح الله داداشی که یک میانه ای بود سال ها لقب قوی ترین مرد ایران را به خودش اختصاص داد. در این تیم قرن اخیر در اکثر تورنمنت های معتبر جهانی و آسیابی ورزشکاران میانه حضور چشمگی